>Beste Emile, beste Job

>Beste Emile, beste Job,

Allereerst gefeliciteerd met jullie nieuwe baan. Ik heb zelf binnenkort ook een nieuwe baan, en ik weet daarom hoe goed het voelt om voor een nieuwe uitdaging te staan, ook al zijn de redenen minder leuk.

Hoewel mijn hart het dichtst bij een niet-bestaande partij ligt, komt de SP daar het meest in de buurt. Ik vind het daarom positief dat jullie beiden open lijken te staan voor een samenwerking, met het oog op de Kamerverkiezingen van 9 juni 2010. Dat is even een ander kopje koffie dan destijds met Wouter Bos.

Wat ik wel hoop is dat jullie verder zullen gaan dan alleen maar af te geven op het neoliberalisme, dat een belangrijke rol heeft gespeeld in het aanjagen van de financiële en economische crisis. Sowieso zal de PvdA opnieuw wat ideologische veren moeten afschudden. Maar ook de SP zou er m.i. goed aan doen iets verder te kijken dan alleen haar eigen ideologie.

Nederland, Europa en de wereld staan op een tweesprong, en alleen radicale, structurele sociale en maatschappelijke veranderingen zullen kunnen voorkomen dat de pleuris uitbreekt.

Landen die in de problemen (zijn ge)komen als gevolg van de financiële crisis zullen “geholpen” worden door internationale geldverstrekkers (IMF, Wereldbank, EU). Ze moeten in ruil daarvoor stevig snijden in publieke en sociale voorzieningen, met nieuwe sociale onrust tot gevolg. Deze sociale onrust kan twee kanten op slingeren: de ene is solidair verzet zoals tot nu toe in Griekenland te zien is, maar ook meer op structurele veranderingen geënte initiatieven als ZDay zou ik hieronder willen scharen. De andere is de extreem-nationalistische variant, die helaas meer in de mode is momenteel. Deze transformeert sociale onrust in etnische conflicten, waarbij het gevaar dreigt voor balkanisering. Eerlijk gezegd is dat een gevaar wat ik voor Nederland zeer zeker niet durf uit te sluiten.

Geopolitieke grootmachten zullen deze onrust zeker aangrijpen om hun strategische belangen te versterken (zie ook Kosovo) maar zullen zelf zeker ook met interne conflicten te maken gaan krijgen. Hierbij denk ik in het bijzonder aan de VS.

Helaas is dat vaak weer een trigger voor het starten, of nieuw leven inblazen, van oorlogen, en het verder inperken van vrijheden.

Of ik de nabije toekomst somber inzie? Ja, beetje wel…maar ik denk niet dat ik overdrijf. Voor veel kiezers zouden jullie, Emile en Job, wel eens de laatste hoop in de huidige democratische (wan)orde kunnen zijn.

Tot slot een filmpje ter inspiratie.

Succes!

>Maar over de PVV had ik wél gelijk

>Okay, ik had al toegegeven dat ik ongelijk had over de PvdA. Ik verwachtte, mede in de nasleep van het debat over de Commissie Davids, niet dat Bos het kabinet over Uruzgan zou laten klappen. Misschien dat Bos en de PvdA nu, in het vooruitzicht van nieuwe Kamerverkiezingen, wél met partijen als SP en Groen Links wil optrekken.

Maar, zoals ik ook schreef:

De PvdA -ministers zijn er uitgestapt, en hebben eindelijk eens ruggengraat getoond. Jammer dat die instelling er niet was bij de kabinetsformatie na de verkiezingsuitslag van 2006. U weet wel: het door Bos beloofde Lissabon-referendum dat er niet kwam, het beloofde parlementaire Irak-onderzoek dat er niet kwam.

Ik zie dat nog wel een beetje somber in. Op dit moment gaat het met de PvdA minder slecht in de peilingen dan met de SP, en hebben ze vooralsnog geen enkele reden (buiten principiële, maar ach, who cares) om alsnog met de SP samen op te trekken. Arrogantie is moeilijk af te leren, is de gedachte die bij me opkomt.

Goed, we zullen wel zien wat er gebeurt. En dat zou wel eens een Kabinet Balkers 1 kunnen worden.

In dit blog
schreef ik namelijk:

Het is natuurlijk niet voor niets dat Wilders te pas en te onpas roept dat het CDA diep buigt voor de PvdA, terwijl het steevast andersom is.

Hij wil straks met het CDA in het kabinet…

En verdomd als het niet waar is: Wilders (PVV) is alweer begonnen met draaien, in de richting van het CDA van Balkenende. op zijn meest stellige uitgangspunten nog wel:

Het moet voor de PVV-achterban een hele schok zijn. Voorman Geert Wilders zegt vandaag in een interview in De Telegraaf dat hij bereid is concessies te doen op de twee onderwerpen waar hij de afgelopen jaren het hardste heeft getamboereerd: de massa-immigratie en de voortschrijdende islamisering van Nederland. VN

Waarna uiteraard een flutverhaaltje komt over de SP, in de trant van geen water bij de wijn willen doen en daardoor niets kunnen veranderen…Wilders vergeet dan wel te vermelden dat de wijn van de SP in 2006, zoals hierboven al aangegeven, o.a. uit een Lissabon-referendum bestond. Zou juist zelfbenoemd Europa-criticus Wilders moeten aanspreken…

Maar draaikont Wilders is sluw, want tegelijkertijd geeft hij aan dat de verhoging van de AOW-leeftijd een breekpunt is in eventuele kabinetsonderhandelingen.

Dat dit echter volkomen in strijd is met zijn eigen economische agenda kun je hier lezen. Ik zou er dus niet gerust op zijn, als toekomstig AOW-gerechtigde…

Of zou de gewone man(m/v) blij moeten zijn met een CDA-PVV-VVD-kabinet? Think again…